Onze voorzitter maakte met zijn Trintella 42 'Double Dutch' een zes weekse tocht naar Bretagne. Ter inspiratie publiceren we zijn verslag in 5 delen, vandaag deel 4. Eerder verscheen het verslag in het jaarboek van de vereniging der Kustzeilers.

De aanloop van L’Aberwrach was goed te doen en waar we dachten primitief aan een mooring te moeten liggen troffen we een prima jachthaventje. Na wat moeizaam aanleggen vanwege de stroom op de rivier wachtte ons na enkele uren een krachtproef, want bij hoogwater vetrok de Dinky Toy ( ex-kustzeiler) en konden wij zijn box nemen. Nogal wat sterke mannen hadden hun handen vol om onze 13 tonner op de goede plek te krijgen bij zoveel stroom. Behalve enkele restaurants is er bij de rivier niet veel (s’avonds perfect gegeten bij Bressig, een aanrader) en dus maar het binnenland ingewandeld waar we na lang zoeken en vragen uiteindelijk een kruidenier vonden. Helaas voor ons was er s’avonds een soort disco in een tent op de haven, dus de nachtrust was beperkt.

Op 8/7 om 09 uur vertrokken bij prachtig maar volstrekt windstil weer. Alhoewel we Trebeurden al van ver konden zien liggen was de invaart met alle rotsen en de smalle ingang tussen de palen en met de drempel toch spannend. S’avonds in een restaurant naar de finale van de WK gekeken en met een kater vanwege het verlies en de kopstoot van Zidane terug naar de boot. Bij de haven gekomen zagen we mensen over de stenen dam lopen die de haven omsluit. Mi levensgevaarlijk in het donker op die gladde stenen. We dachten al aan suïcidale Fransen, maar er bleek een Bavaria van een Nederlandse Zeezeilschool, varend onder Maltese vlag op de drempel te zijn blijven hangen, waardoor het sluitmechanisme niet goed kon functioneren en er dus wat weinig water in de haven stond. Toen we de volgende dag opstonden lag de boot al keurig aangemeerd en bleek en nauwelijks schade te zijn.

Omdat we nog wat reserve tijd wilden hebben voor eventueel slechter weer gaan we niet verder de baai van St. malo in, maar  op 10/7 in een ruk ( 70 mijl) naar Guernsey. Om 6 uur losgegooid met ZO 3 en alles klaargelegd om te spinakeren,  echter na kort tijd draait de wind naar Z en later ZW en neemt af tot 6 kn. Dus wordt het weer motorvaren. Om 18 uur maken we vast in  Peter Port en omdat het buiten bomvol ligt gaan we in de binnenhaven liggen waar we aan SB nog een mooi plekje ( twee dik) vinden.  De volgende dag even naar buiten om te tanken en weer terug. Bij aanleggen aan het tankponton spring ik waarschijnlijk te gehaast en beland tussen ponton en schip. Ik kon we wel direct aan het ponton vastgrijpen maar hab toch hulp van twee mannen nodig om er weer op te komen. Eerst maar droge kleren aangedaan alvorens te tanken.

Op 12/7 bij prachtig weer en eerst op de motor, na Cap La Hague onder zeil naar Cherbourg gevaren. Op 13/7 willen we van Cherbourg naar St. Vaast . Alweer op de motor varen we rustig tussen Cherbourg en Barfleur als mijn echtgenote mij naar buiten roept. Ze had de autopilot even afgezet om een visvlaggetje wat ruimer te kunnen ronden maar ondanks dat  huppelt de joon met het vlaggetje op een vijftien tal meter vrolijk achter ons aan. Ik zie drie lijnen onder het schip uitkomen. Vanaf de zwemtrap snijd ik de eerste door, en met een enorme plop komt een felgroene skippybal van ¾ meter doorsnede onder de boot vandaan. Bij de tweede lijn verwijdert zich de joon en bij de derde vliegt ook de skippybal weg. Hoe dit spel gezeten heeft snap ik niet, maar op een dunne rode lijn na is alles weg. Aangekomen in St. Vaast ga ik in het water en kan hangend aan de zwemtrap de rode lijn verwijderen die tussen het roerscharnier vastzat. Twee dagen liggen we verwaaid als de wind naar de noordhoek draait en twee dagen 8 is.