De Double Dutch van Nieuwpoort naar Zuid-Bretagne van 10 juni tot 19 juli 2006

There are no translations available.

ImageDe stormachtige dag van gisteren heeft haar sporen nagelaten in Nederland en de rest van Europa. Vooral tijdens dit soort dagen is het heerlijk om vooruit te kijken naar een mooi vaarseizoen, met hopelijk een beter bezeilbare wind. Ook een terugblik naar een geslaagde vakantie levert warme gevoelens op. Zo maakte onze voorzitter met zijn Trintella 42 'Double Dutch' een zes weekse tocht naar Bretagne. Ter inspiratie publiceren we zijn verslag in 5 delen, vandaag deel 1. Eerder verscheen het verslag in het jaarboek van de vereniging der Kustzeilers.

Vele jaren geleden zei een oud collega tegen mij dat als je tot je 65e door wilt proberen te werken, het verstandig is om elke paar jaar een wat langere vakantie te nemen. Twee keer eerder hebben we geprobeerd in vijf weken vakantie een reis te maken vanuit Nieuwpoort naar Zuid Bretagne. Beide keren is het mislukt door slecht weer in de eerste week of dingen waarvoor we naar Nederland moesten terugkeren in die vijf weken. Deze keer hadden we daarom zes weken gepland en zou ikzelf in de eerste week met vriend Henk de boot proberen na Brest te varen. Met die bedoeling vertrokken we dan ook op zondag 10 juni om 10:00 's ochtends onder een prachtige zon en een zwak noordoosten windje richting Duinkerken.

Tot de Trappegeer konden we nog zeilen maar dat bleek eerste gewin is kattegespin en zelfs onder spinaker  bleek niet te zeilen. Van Duinkerken hebben we op de motor gevaren en om 9 uur s’avonds dus  11 uur later kwamen wij in Bolougne (60 mijl) aan. We hebben daar 8 uur geslapen en s’morgens  om half vijf hebben we opnieuw losgegooid richting Cherbourg. De eerste uren varen we halve wind onder een prachtige zuidoosten wind kracht 5, in de middag werd het erg warm, daarna viel de wind weg en zelfs onder spinaker kwamen we niet meer vooruit. Weer hebben we vele uren gemotord en gedurende de nacht, met een alsmaar flitsende toren Barfleur die maar niet dichterbij wilde komen en een wind uit zuidwest kwamen we op dinsdagmorgen om  4 uur aan in  Cherbourg.

Na daar aan het eind van de ochtend  zowel water als diesel te hebben getankt zijn we rond 13:00 weer uitgevaren richting Guernsey. Daar zijn we  rond 18:30 met veel stroom en op de motor tgv afwezig wind aangekomen. We waren toch wel wat vermoeid en hebben een rustpauze hebben genomen tot de volgende middag 13:00 uur toen de stroom ging meelopen richting Brest. We zijn met een prachtige noordoostenwind richting Brest gevaren en met de genua op de boom en de giek op de bulletalie liepen we maar liefst acht knopen op het log bij 15-20 knopen wind. Omdat Henk niet kon slapen kwam hij om 11:45 uur boven dek, net op tijd om een borrel in te schenken en te toasten op mijn verjaardag. Hij heeft spontaan “Lang zal hij leven” voor me gezongen. Rond de morgen kwamen we ter hoogte van de vuurtoren Le Four waar we nog een schrik ervaring hadden met een vol gas varende visser zonder uitkijk (we dachten eerst dat het een politieboot was die het op ons gemunt had) die op ram koers lag en het was voor ons moeilijk uitwijken met de genua op de boom en de talie op de giek. Dankzij een snelle klapgijp toen de talie eenmaal los was liep het op enkele meters goed af.

In Het Chenal du Four hadden we wind mee en stroom tegen maar desondanks vlak water. Eenmaal de kop om richting Rade de Brest kregen we zeer forse stroom tegen waardoor we over de laatste  13 mijl nog  4 uur hebben gevaren. Op donderdagmiddag 13 uur   maakten we vast in de Marina Du Moulin Blanc in Brest. In 4 dagen en 3 uur, 385 mijl in 65 uur varen waarvan 38 op de motor is 6 knopen gemiddeld, niet slecht.

Image 

Na enig zoeken en weinig behulpzame havenmeesters hebben we toch een plek gevonden waar we de boot voor enkele dagen konden achterlaten. Vanuit Nederland had mijn echtgenote een huurauto geregeld  waarmee we de volgende ochtend naar Nieuwpoort zijn vertrokken, waar wij nog net voor de start van de wedstrijd Ivoorkust-Argentinie zijn aangekomen. Op zaterdag en zondag zijn mijn vrouw en ik via vele kleine plaatsjes in Normandie teruggereden naar Brest. Op maandag tegen west 5 in naar Camaret gemotord, alwaar we de eerste kustzeiler de Bold Black Bear ontmoetten. Diens vakantie werd beperkt door de datum waarop de drietand van augustus moest uitkomen.

Last Updated (Tuesday, 06 April 2010 19:37)