De jaarlijkse voorjaarsreünie, die zoals altijd in het Hemelvaartweekeinde heeft plaatsgevonden, was voor ons een groot succes. Voor ons de eerste maal dat wij hieraan deel konden nemen. De weergoden waren ons goed gestemd. Zonder een spatje regen, met veel zon en (ruim) voldoende wind hebben we kunnen genieten van een welgevuld programma. Duidelijk voor herhaling vatbaar!

Verzamelen in zonnig Enkhuizen
Hemelvaartdag is de in TVK kringen welbekende start van de voorjaarsreünie. Voor ons de eerste maal dat wij konden deelnemen, gelukkig aan het IJsselmeer, zodat de boot ook mee kon.  Dit jaar was de start van het programma in Enkhuizen. Na een oversteek van Stavoren over een vrijwel vlak IJsselmeer, met helaas honderden muggen, zijn we voorspoedig aangekomen in Enkhuizen. De vlieg die besloten had mijn oog tot landingsplaats te verkiezen, mocht de pret niet drukken.  In de pittoreske haven, onder de voet van de Dromedaris (wel even zoeken hoe je daar komt), was een flink stuk kade gereserveerd voor de Trintella vloot. Aan het eind van de middag liep de haven al aardig vol, tegen de avond was de vloot vrijwel compleet. Op het laatste moment hebben een aantal boten zich door omstandigheden (o.a. motorpech en een defecte brug)geheel of deels moeten afmelden.

Na een heerlijke zonnige middag in het mooie Enkhuizen en ontmoetingen met al bekende en voor ons tot dan toe niet bekende TVK leden konden we te voet naar het restaurant van het Zuiderzee museum. Na een borrel met veel zon konden we aan tafel. Hier bleek al snel dat we niets te kort zouden komen. Een heerlijk mals stukje vlees, of een boterzacht stukje vis. Om ook ons jongste bemanningslid (annemarie) nog enigszins fit te houden voor de race van vrijdag besloten we om 21.30 uur af te reizen naar de boot, nog niet heel moe, maar zeker voldaan.

Een ongunstige wind voor groep 1 en 2 van de wedstrijd
Volgens afspraak al om 9.00 uur palaver bij het startschip, de Elzeline van de familie Wijnants. Hier werden door Toon Ploegmakers de wedstrijdnummers uitgereikt en kregen de schippers instructie over de te varen banen en het te verwachten weer. De voorspellingen spraken van windkracht 4-5 en mogelijk 6, dus menigeen besloot uit voorzorg een of meer (voornamelijk de 1a's) riffen te steken. Zelf kozen we ervoor om te beginnen met 2 riffen in het grootzeil, de wind leek namelijk al redelijk aan te trekken en we waren liever 'safe then sorry'.  Afgesproken werd om 10.00 uur in konvooi te vertrekken, de eerste groep (De 1a's) zou na passage van het naviduct om 11.00 uur starten, hierna per kwartier de volgende groep.

Aldus vertrok iedereen om 10.00 uur uit de haven. De passage van de sluis bleek meer tijd in beslag te nemen dan we dachten en de havenkom, waar de zeilen beschut gehesen konden worden bleek al redelijk vol.  Aldus betrekkelijk laat opgestoomd naar het startschip, waar vlak voor onze aankomst het startsignaal leek te klinken. Bij controle bleek het inderdaad 11.00 uur en na rijp beraad hebben we dan toch maar de genua uitgerold om als eerste de startlijn over te varen, onder aanmoediging (of is het zachte dwang?) van Toon, die zijn schema al in de war zag lopen.

Vanaf het startschip was het aan de wind naar de eerste boei (EA). Helaas bleek mijn GPS eigen gedachtes erop na te houden over hoe je een route vaart. Om het efficiënt te laten verlopen sloeg deze de eerste boei over. Toen we overigens heerlijk aan de wind zeilend de tweede boei in zicht kregen, voordat we de eerste gerond hadden, was de fout snel ontdekt. Gelukkig konden we van hier met een knik in de schoot de eerste boei alsnog aanzeilen. Vlak voor ons wist de Doarmer (ook een 1a) de boei te ronden. Na ronding halve wind terug naar de 2e boei, sport-E. Deze wisten we als eerste te ronden.

Bij de 2e boei begon de wind aan te trekken en moesten we de genua gedeeltelijk inrollen. Na ronding van de 2e boei door naar Sport F. Omdat de wind zuidelijker was dan voorspeld bleek dit rak geheel aan de wind te zijn. Met deels ingerolde genua liep de boot er mooi overheen. Ondanks de korte golfslag wist ze haar snelheid goed te behouden. Minder goed was de onderdeks ontstane ravage, door niet goed zeevast gestouwde onderdelen en enkele nog niet verholpen lekkages. Tijdens dit rak trok de wind in vlagen verder aan.

Om 15.45 uur hebben we, 2,85 mijl (nog op te kruisen) voor boei Sport F, besloten de wedstrijd te staken. De uiterste finishtijd was 16.30 uur, met opkruisen naar de boei en vervolgens nog 6 mijl terug zouden we dit onmogelijk kunnen halen. Bij het afvallen en vieren van de schoten trokken een windvlaag en een golf voorbij. Al schoten vierend zie ik voor mijn ogen de snelheid op de GPS doorschieten naar 8,0 knopen. Met ruime wind stoven we naar de haven, hierbij geregeld meer dan 7 knopen (GPS) klokkend. In de haven bleek dat de maximale snelheid zelfs 8,2 knopen is geweest. Omdat Ilonka op dat moment aan het roer stond, vrees ik dat ik de komende jaren bezig ben het record aan te scherpen....

Bij aankomst in de haven bleken de andere 1a's de wedstrijd ook vroegtijdig gestaakt te hebben. Zelfs voor een aantal van de grotere broertjes (de III, IV) bleek het parcours te veel gevraagd. In deze groep wisten slechts een aantal de eindstreep te halen.

Slotdag naar Lelystad
Voor de tocht naar Lelystad was de deelnemers een creatieve opdracht uitgereikt. Met behulp van aan boord aanwezige materialen moest een collage of assemblage gemaakt worden waarin het varen en alles wat daarmee samenhangt werd uitgebeeld. Om zeeziekte te voorkomen besloten wij om niet tijdens het varen te gaan knutselen. De avond tevoren hadden we aldus de spullen al uitgezocht en het idee op hoofdlijnen uitgewerkt. Dat dit een verstandige keus was bleek de volgende dag. Met een toch weer een stevige (5, met flinke vlagen) halve wind kon de vloot rap naar Lelystad koersen. De halve wind leverde wel een hoop geslinger op, maar de boot en bemanning hielden zich weer prima.

Rond 15.00 uur was de vloot vrijwel compleet gemeerd in de haven in Lelystad. De rondleiding op de Bataviawerf hebben we aan ons voorbij laten gaan, even genieten van de zon en koffie, boot opruimen en de laatste hand leggen aan de assemblage kregen even prioriteit. Om 17.00 uur vertrokken ook de laatsten richting het Batavia restaurant voor de borrel en nasi-hap.

In het restaurant stonden de collages/assemblages opgesteld en konden de bemanningen punten toekennen aan deze creatieve uitspattingen. Het was duidelijk dat een aantal schepen zeer geïnspireerd waren door beleefde avonturen tijdens het weekend. Een aantal schepen had (wellicht door de golven) wat minder inspiratie gehad en deed niet mee. Na verdeling van de punten trok de jury zich terug voor het bepalen van de score.

De prijsuitreiking
Na rijp beraad was de jury eruit en volgde de prijsuitreiking. Dit is een verhaal op zich, doordat slechts een beperkt aantal schepen de finish had weten te halen viel er minder uit te reiken dan normaal. Achteraf bleek dat door de meer zuidelijke wind het aandewindse rak te lang werd voor veel van de schepen. De grote schepen hadden hier minder last van, deze hadden een langere baan, maar konden hiervan veel meer bezeilen. Ondanks alles wist het wedstrijd comité tot de volgende uitslag te komen:

Groep 1 (Trintella 1a's)
Geen schip reglementair gefinisht, zodoende geen prijzen uitgereikt

Groep 2 (Trintella III, IV en 41) N.B. van de 13 deelnemende schepen in deze groep wisten slechts 4 schepen reglementair te finishen.

1. Eenhoorn (Trintella 3)
2. Ros Beyaert (Trintella 3a)
3. Liv (Trintella 3a)

Groep 3 (de 42's en 49a)

1. Coppelstock (Trintella 42)
2. Talisman (Trintella 49a)
3. Double Dutch (Trintella 42)

De assemblages

1. Vrouwe Cornelia
2. Coppelstock

Blij verrast kon Annemarie toch nog een prijs in ontvangst nemen. Wat ons betreft verdiende ze ook de prijs voor behulpzame bemanning. Voor haar was het namelijk de tweede keer dat zij op het IJsselmeer voer. Zeker tijdens de wedstrijd hield ze het uitermate goed vol.

Terug naar de thuishaven
Na een goed geslaagde avond met heerlijke Indonesische rijsttafel zochten veel bemanningen elkaar aan boord op. Bij menigeen bleef het nog lang gezellig. Na een goede nachtrust kon iedereen vertrekken. Zelf vertrokken wij rond 10.30 uur richting Lemmer, samen met Paul en Kelly Slaney met de Magister. Doordat de wind nihil was en pal tegen hebben we het merendeel van de afstand op de motor moeten afleggen.

Nu, na een lang (bijna 80 dagen op de boot) seizoen, kijken we nog graag terug op een geslaagd weekend.

Jeroen, Ilonka en Annemarie
Trintella 1a - Vrouwe Cornelia